دل نامه
هشدار: ورود هرگونه غم و شادی و حب و بغض بدون اذن پروردگار ممنوع! 

بهترین ساعاتم لحظاتی است که تنها در دانشگاه قدم میزنم.

ساعاتی که کلاسها مملو از دانشجو و سطح دانشگاه مملو از آرامش آمیخته با هیجان

ساختمانهای بلند که در مقابل علم سر تعظیم فرود آورده اند

درختان سبز که با دانش فتو سنتز می کنند

گل رزهای دانشمند

پرندگانی که آسمان حقیقت را فتح کرده اند

همه و همه فکر انسان را به خود مشغول می کند

فکر می کنم

به علت بودنم در این فضا که زمین تا آسمان با دنیای قبلیم تفاوت داشت

به هزینه هایی که برای تحقق این عظمت ها پرداخته شده

به وظیفه سنگینم

آری به مسئولیتی که روی دوشهای ناتوانم سنگینی می کند.

و زمانی زانوانم از شدت سنگینی این بار می لرزد

و در آستانه شکسته شدن قرار می گیرد

که نگاهم به عبارت «مجتمع دکتر مصطفی چمران» می خورد

چشمانم به آن نقطه خیره می شود و گویی نام مصطفی ست که نمی گذارد زمین بخورم

و سکوت است که در فکرم حاکم میشود

و بعد تکرار سوال همیشگی

فلسفه بودنم چیست؟

[ ۱۳٩٢/٢/۱٠ ] [ ٢:۳٢ ‎ب.ظ ] [ محمدرضایی ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

خدایا ؛ ببخش مرا که در کار خیرم یا جازده ام یا جار زده ام... (شهید محمد ابراهیم همت)
نويسندگان
صفحات اختصاصی
امکانات وب

href="http://www.dl.avazak.ir/Music/?item=393">دریافت همین آهنگ